Jestem jak dziecko, poszukuję przyjemności, nie patrzę na konsekwencje. Nie myślę zanim coś powiem. Przekłada to się to co inni o mnie myślą. Jestem infantylna? W niektórych sytuacjach, owszem. Jednak w głębi duszy czuję się starsza niż nie jeden dwudziesto paro latek. Przypadek? Nie sądzę.
Eh, trochę mnie nie było. Stało się to za sprawą egzaminów gimnazjalnych, wszyscy mówią, że musimy teraz pracować na jak najlepsze wyniki. Jasne, zgadzam się z nimi, ale czy to musi być kosztem naszego czasu wolnego?!
Jak widać na załączonym obrazku - mam twarz jak pączek. Bułka, eh.
+ KUBA KUP MI BUTY
Sprawdzian z WOS - u i z fizyki. Miód mi się leje po sercu. Piątunio jednak spędzony u Anki, grałyśmy w Dance Central na xboxie. Jak ja to kocham ;d jutro jadę z Mileną do Browca, obyśmy nie spotkały znowu wrednego ochroniarza, który ukarał Artura ‘bo jest czarny’ i obyśmy spotkały dziwnego pana ze Stradivariusa <3
nadal nic ciekawszego niż rysowanie sinosuid na technice się nie wydarzyło. Ciągle to samo, te same trasy, pora to zmienić, niech się trochę podzieje. Zwalę wszystko na zimę bo zimno aco. Czekam jak na razie na wiosnę, aby pojechać wszędzie na rowerze.
Czasami po prostu żal mi samej siebie. Jestem straszną egoistką. Podczas kiedy ludzie mają prawdziwe, poważne problemy, ja się martwię swoimi błahostkami. Niektórzy są zdani na innych i tylko mogą coś zrobić z ich pomocą, ja mogę wszystko. Jednak wciąż siedzę na dupie i nic nie zrobię kreatywnego. Postanowiłam założyć zeszyt z pomysłami, w końcu, na każdym pomyśle można dużo zarobić… Zacznę się spełniać i efektywnie spędzać czas a nie siedząc i się gapiąc w ekran laptopa. Spróbuję bardziej patrzeć na potrzeby innych niż na swoje bo jak na razie widzę tylko siebie i swoje problemy. Inni mają gorzej a żyją na miarę swoich możliwości. Koniec z tym wszystkim, zaczynam nowe życie. Kto wie? Może kiedyś obudzę się z poczuciem, spełnienia, że wszystko o czym marzyłam się spełniło? Teraz jednak czeka mnie dużo pracy…
dzisiejszy dzień to był poryw nudy, nic ciekawszego poza skanowaniem zeszytów i nowym rekordem w TempleRun2 się nie wydarzyło… trzyma mnie nadal po wczoraj. Łuhu.
uzależnienie wzięło górę i przez 3 godziny polskiego razem z Liku graliśmy w TempleRun2. Dzień się zapowiadał normalnie, jednak po południu otrzymałam dołującą wiadomość. Świat nie legł w gruzach jednak zabolało. Ale już mam plan jak o tym zapomnieć. Wakacje w Londynie? Hell yeah.
wszystkiego najlepszego bracie! :)
